De film begint spannend en triest, er hangt iets in de lucht, de hoofdrolspeler heeft iets gedaan, maar wat? Ik zit er meteen in. Ik herken de muziek, de vrolijke zomerse kleding, het halflange haar. De verliefdheid van twee jongens, in het zeilbootje op zee, achterop de brommer, liggend op bed.

Het haalt mijn gevoel van ooit zo verliefd geweest te zijn weer op. Voor mij was dat de zomer van 1982. Gek genoeg word ik hier niet verdrietig van, maar blij, blij omdat ik dat heb meegemaakt en dat gevoel herken.

Ineens voel ik een diep verlangen naar weer zo’n zomer, naar het gevoel van enorm verliefd zijn.

september 2026