Het hartfilmpje dat gemaakt wordt in de huisartsenpraktijk levert niets bijzonders op. Ik krijg een harthalter mee om gedurende een paar dagen mijn hartslag bij te houden.

De uitslag weer een paar dagen later is zorgwekkend: veel te veel hartslagen. Het  advies om bètablokkers te gaan slikken, volg ik op. Er wordt een MRI-scan ingepland.

Volgens de huisarts kan het ook griep zijn en als je twee keer in een korte tijd ziek wordt, is dat funest voor je lijf en met name voor je stress- en immuunsysteem. Laat dat nou bij mij extra gevoelig zijn. Vandaar waarschijnlijk de heftige reactie van mijn lichaam. Haar advies: “Goed uitzieken. Wees zacht voor jezelf. Het is een zware tijd, je rouwt immers nog steeds. Ook de corona afstand zal je niet helpen”. Inderdaad. Ik mis contact, intimiteit.

Een week later zit ik bij de huisartsenpost omdat het niet beter gaat. Nu wordt duidelijk dat er een virus op mijn hart geslagen is. Covid of influenza. Het schijnt vanzelf over te gaan. Rust nemen en rustig aan doen. Nog steeds.

Daarmee wordt één ding wel heel duidelijk: ik heb nu ook letterlijk hartzeer.

juli 2026