En dan, na twee jaar, op de valreep van het opheffen van de corona maatregelen, gebeurt het toch: het coronavirus slaat ook toe bij mij. Ondanks de vaccinatie.

Ruben heeft klachten en ik voel me ook niet helemaal lekker zodat we samen naar de teststraat gaan. Tot onze grote verbazing is hij niet besmet, maar ik wel. Gelukkig voel ik me niet heel ziek: een beetje hoesten, wat hoofdpijn en iets meer vermoeid. Ik lig veel op de bank, ga niet naar buiten en laat de boodschappen bezorgen. Zo is tien dagen binnen blijven best veel. Ik mis het wandelen, ik mis de vrijheid om erop uit te gaan. Dolblij ben ik als ik weer naar buiten mag. 

Twee dagen later lig ik weer op de bank. Nu met koorts, spierpijn, keelpijn en nog meer hoesten. Is het virus voor de tweede keer toegeslagen of sluimerde deze en sloeg die weer toe toen ik net teveel had gedaan? Alleen dit keer gaat mijn hart als een razende tekeer. Ondanks al mijn ontspannings- en ademhalingstechnieken lukt het me voor het eerst in mijn leven niet om mijn hartslag naar beneden te krijgen.

Met spoed moet ik naar de huisarts.

juli 2026