Het is heerlijk om mijn oude verhalen te redigeren en weer nieuwe verhalen te schrijven. Maar vooral om dit met een groep te doen. Ik ben lid geworden van een schrijfgroep van mensen die een boek willen publiceren. Sommigen hebben zelfs al een boek gepubliceerd. Mijn idee om al mijn geschreven verhalen van de afgelopen tien jaar te bundelen en er een boek van te maken wordt hiermee concreter.

Het eerste hoofdstuk heb ik voorgelegd aan mijn medeschrijvers. Onze docente Arianne leert ons er duidelijke vragen bij te stellen. De feedback is eerlijk en opbouwend. Onder haar begeleiding praten we ook over hoe je een verhaal opbouwt. Het leert me dat er nog veel moet gebeuren. Chronologisch beginnen met mijn levensverhaal maakt het niet spannend voor de lezer. Terwijl er toch genoeg spannends in mijn leven gebeurd is.

Dat merk ik de nacht na de bespreking. Ik slaap onrustig. Die ene gebeurtenis laat me niet los. Verward word ik wakker.

Dit had ik niet verwacht. Na de schrijfcursus over verlies zou mijn ergste verdriet wel over zijn. Dat was het ook. Er blijkt alleen nog ander verlies in mijn leven te zijn dat ik nog moet aankijken.

juni 2026