Weer is het winter. En weer zijn er coronamaatregelen. Konden we voor het Sinterklaasfeest nog relatief makkelijk de winkels in om cadeaus te kopen, vlak voor Kerst is er weer een lockdown ingesteld.

Ilse, Ruben en ik zitten aan de feestelijk gedekte tafel. Om beurten verzorgen we een gerecht met behulp van het restaurant dat het voorwerk al gedaan heeft. We nemen de tijd om te proeven hoe de bijbehorende wijn de smaken in het eten ophaalt. We praten voluit en halen herinneringen op aan Hugo. En we hebben het ook over de toekomst: Ilse die voor haar minor naar Hawaii gaat en Ruben die zich georiënteerd heeft op filmacademies als vervolgopleiding. Ik vertel over de inzichten die ik opdoe met het schrijven van nieuwe verhalen en over mijn plan om er een boek van te maken.

Na het eten buigen we ons over een Jan van Haasteren puzzel die we traditiegetrouw in deze periode met elkaar leggen.

Zo glijden de uren en de dagen van de kerstvakantie voorbij.

Met een slim tijdschema van komen en gaan, vieren we met de familie ook mijn moeders verjaardag. Het is fijn om mijn ouders weer te zien, net als Daan, Erika, Caroline en Jeroen.

Ook van de buurtbijeenkomst buiten op oudjaarsdag word ik blij. Lekker bijpraten voor de vuurkorf met de rondgaande schalen oliebollen en het vuurwerk op de achtergrond.

Het samenzijn met al deze mensen maakt dat ik me ’s avonds voor de open haard niet alleen voel.

Ik verwelkom het nieuwe jaar vol goede moed en zin.

juni 2026