Het gevoel opgetild te zijn door weer mensen te spreken en erop uit te gaan, smaakt naar meer. De uitnodiging voor Saskia’s verjaardag was meer dan welkom, zodat ik nu in haar keuken sta met allemaal onbekende mensen. Het gepraat en gelach echoot door de ruimte. Gelukkig zie ik Karin binnenkomen. Ik trek haar mee de lege woonkamer in waar we rustig een gesprek kunnen voeren.

Maar niet voor lang. De uitreiking van de cadeaus en de bijbehorende speeches brengt iedereen hierheen. Na anderhalf uur galmen alle gesprekken in mijn hoofd, het is tijd om naar huis te gaan. Het blijft galmen. Ieder geluid is teveel. Grote ruimtes en mensenmassa’s zijn duidelijk nog teveel voor mij.

De muscial Aladdin met mijn familie een maand later zeg ik af. Ruben neemt mijn auto en sluit zich aan bij de rest van de familie. Voor mij een verstandig besluit. Maar het voelt ook alleen.

juni 2026