Mijn fiets staat klaar, de fietstassen ingepakt met kleding en eten voor vandaag. Ik check nog een keer of ik mijn schrift, vulpen en kleurpotloden bij me heb en dan stap ik op. Op weg naar de schrijfworkshop ‘Van de schoonheid en de troost’ ergens in de bossen verderop.

Al trappend voel ik de wind in mijn gezicht, het kippenvel onder mijn dunne jasje verdwijnt snel door de warmte die in de lucht hangt. Dit voelt nu al als een minivakantie.

In het open veld verrassen paarse vlakken tussen de groene struiken me, de heide staat vroeg in bloei dit jaar. Eenmaal de fietsbrug over, komt een zee van groen bos me tegemoet, door de hoge kruinen heen zie ik de blauwe hemel. Af en toe vang ik een straaltje zonneschijn op. Een bruin blad dwarrelt door de lucht. Ik hoor vogels zingen, verder is het rustig en stil. Als ik een paar vlinders boven een bramenstruik zie, maakt mijn hart een sprongetje.

De workshop is nog niet begonnen of ik ervaar de schoonheid van de natuur al met al mijn zintuigen. Mijn lijf tintelt en een enorm gevoel van blijheid overvalt me. Wanneer heb ik dat voor het laatst gevoeld? 

mei 2025