Mireille is jarig en dat viert ze. Buiten, op een groot terras, coronaregels in acht nemend. Ik twijfel of ik zal gaan. Behalve haar, haar vriend en kinderen ken ik niemand. Feestjes: echt een setting waarvan ik weet dat ik me dan in één keer enorm eenzaam kan voelen. Maar, even ertussen uit is ook fijn. Ik besluit dat ik het van mijn stemming op die dag laat afhangen. En ik ga. Mireille woont in de buurt, in het ergste geval ga ik weer snel weg. Dat kan ook.

Ik raak aan de praat met Sandra en haar man Harry. Ze weten van Hugo, vragen of ik erover wil praten en dat doe ik dan ook. Ze herkennen het op latere leeftijd verliefd te worden, samen te gaan wonen en te trouwen. Gewoon weer gelukkig te zijn met iemand. Alleen is dit gevoel voor mij nu weg.  

Met haar sta ik de hele avond te praten. We hebben het over moederschap,  werk en het volgen van je hart.

Uiteindelijk rijd ik pas na middernacht terug. Met een blij gevoel. Het was een fijne avond, leuk om nieuwe mensen te ontmoeten. Ik realiseer me dat dit een andere avond was geworden als Hugo erbij was geweest. Hij zou geen contact hebben gemaakt en de hele avond niet van mijn zijde zijn geweken. Had ik dan ook zo’n diepgaand gesprek gehad met Sandra? Nee. En ik voel tot mijn verbazing voor het eerst dat een leven zonder Hugo ook andere kanten heeft.

april 2025