Wat ben ik blij dat ik haar al heel lang ken. Dat ze mijn kinderen kent en belangrijker nog, dat ze Hugo gekend heeft: Elles, mijn kapster. Ze leeft zo mee. Had, toen de kapperszaken weer open gingen, haar eerste knipafspraak met Hugo bij ons thuis, voordat ze het risico zou lopen besmet te raken en dat mogelijk op hem over te dragen. Ze vraagt hoe het gaat en ik kan gewoon mijn verhaal doen, vertellen hoe het echt is met mij en de kinderen.

Ik merk dat bij iedere ontmoeting, bij ieder gesprek Hugo aanwezig is. Dezelfde belangstelling had ook mijn mondhygiëniste vorige week. Ze nam de tijd. Maar ook de eigenaresse van de reformzaak, de mij vertrouwde verkoopster van de bloemenwinkel en mijn vaste aanspreekpunten in de boekwinkel, ze informeren allemaal hoe het met mij gaat.

Ik realiseer me dat zo lang wonen in dit dorp niet alleen maakt dat dit de plek is waar dierbare vriendinnen wonen en ik de straat deel met vriendelijke buren, maar ook de plek met mensen die ik al jaren tegenkom en steeds meer ben gaan kennen. En zij mij.

De belangstelling doet mij goed. Het meeleven nog meer.

maart 2025