Het was natuurlijk naïef van mij om te denken dat Ruben wat vrijstellingen zou krijgen voor een aantal opdrachten of toetsen. Hij is immers geen twijfelgeval als het gaat om het niveau, het gaat nu om de hoeveelheid werk. Maar dat zit er helaas niet in. Uitstel voor een verslag, een paar toetsen mondeling doen op een later tijdstip en twee schriftelijke examens doorschuiven naar het begin van het nieuwe schooljaar: dat is het.

Ik begrijp het. En ook weer niet.

Ruben zucht een keer diep en gaat aan de slag. Aan doorzettingsvermogen ontbreekt het hem niet: blik op oneindig en doorgaan.

Gelukkig gaat het met Ilse goed. Ze werkt gestructureerd, haar planning in Excel met gekleurde vakjes geeft overzicht. Bovendien weet ze goed rust te creëren in de chaos: zoekt vriendinnen op om mee te wandelen, doet workouts in de tuin en vraagt mijn hulp om papers door te lezen. Zij lost het zelf op. Over haar hoef ik me geen zorgen te maken.

Twee jaar later blijkt dat dit een misvatting was.

maart 2025